نَظَرِيَّةُ التَّنْمِيَةِ الِاقْتِصَادِيَّةِ

ทฤษฎีการพัฒนาเศรษฐกิจแตกต่างกันในการวิเคราะห์ตัวขับเคลื่อนการเติบโตและกลไกการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้าง

อดัม สมิธ วางรากฐานเศรษฐศาสตร์คลาสสิกบนหลักการแบ่งงาน การสะสมทุน และตลาดแข่งขัน

แบบจำลองโซโลอธิบายการเติบโตระยะยาวว่าขึ้นอยู่กับความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีจากภายนอก แต่ละเลยบทบาทของนวัตกรรมที่เกิดขึ้นภายใน

ทฤษฎีการเติบโตภายในอย่างแบบจำลองของรอมเมอร์และลูคัส แก้ไขช่องว่างนี้โดยรวมผลตอบแทนที่เพิ่มขึ้นจากการเรียนรู้และความรู้

ทฤษฎีการพึ่งพาโต้แย้งกับแนวทางการปฏิรูปกระแสหลัก โดยมองว่าโครงสร้างการค้าระหว่างประเทศทำให้ความด้อยพัฒนาของชายขอบดำรงอยู่ต่อไป

การประยุกต์ใช้ทฤษฎีเหล่านี้เชิงเปรียบเทียบเผยว่าบริบทเชิงสถาบันและประวัติศาสตร์มีน้ำหนักเชิงอธิบายที่ไม่อาจละเลยได้

แนวทางขีดความสามารถของอมาร์ตยา เซน ยืนยันว่าการพัฒนาที่แท้จริงคือการขยายเสรีภาพของปัจเจกชน ไม่ใช่เพียงการเติบโตของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ