تَطَوُّرُ عِلْمِ الْحَدِيثِ وَأَثَرُهُ فِي حِفْظِ التَّارِيخِ الإِسْلَامِيِّ

นักวิชาการอิสลามพัฒนาระเบียบวิธีวิพากษ์ที่ละเอียดเพื่อรับรองฮะดีษนบวียะฮ์ โดยอาศัยการศึกษาสายสืบและเนื้อหา

นักฮะดีษกำหนดเงื่อนไขแก่ผู้รายงาน ได้แก่ ความแม่นยำ ความน่าเชื่อถือ ความต่อเนื่องของสายสืบ และการปราศจากข้อบกพร่องและความผิดปกติ

ระเบียบวิธีนี้นำไปสู่การถือกำเนิดของวิชารีญาล ซึ่งช่วยในการประเมินรายงานของผู้รายงานอย่างเป็นกลาง

อิมามอัล-บุคอรีย์ รอฮิมะฮุลลอฮ์ รวบรวมเศาะฮีฮ์ของท่านหลังจากตรวจสอบฮะดีษนับแสนบท โดยใช้เกณฑ์การวิพากษ์อันเข้มงวด

ระเบียบวิธีเหล่านี้มีส่วนในการรักษาเหตุการณ์ยุคแรก ชื่อผู้รายงาน และวันที่ชีวิตของพวกเขาอย่างถูกต้องแม่นยำเหนืออารยธรรมอื่นใดในยุคนั้น

นักประวัติศาสตร์ชาวตะวันตกร่วมสมัยจำนวนมากเห็นว่าวิชารีญาลถือเป็นการวิพากษ์ประวัติศาสตร์แบบมีระเบียบวิธีที่เก่าแก่ที่สุดในมรดกมนุษยชาติ