النُّظُمُ الإِيكُولُوجِيَّةُ لِلأَرَاضِي الرَّطْبَةِ

พื้นที่ชุ่มน้ำ ได้แก่ หนองน้ำ บึง และที่ลุ่มชายฝั่ง เป็นหนึ่งในระบบนิเวศที่ผลิตภาพและซับซ้อนที่สุดบนโลก

พื้นที่เหล่านี้ทำหน้าที่เป็นตัวกรองธรรมชาติที่ดักจับตะกอนและมลสาร และปรับปรุงคุณภาพน้ำที่ไหลสู่แม่น้ำ

ดินของมันกักเก็บคาร์บอนอินทรีย์เป็นเวลานาน ทำให้เป็นคลังคาร์บอนที่หนาแน่นกว่าป่าเขตร้อนชื้น

พื้นที่ชุ่มน้ำจำนวนมากทั่วโลกถูกชลประทานเพื่อการเกษตรและการขยายเมือง ซึ่งปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์และมีเทนปริมาณมาก

หนองน้ำทางใต้ของอิรักเป็นตัวอย่างที่หาที่เปรียบไม่ได้ในด้านความอุดมสมบูรณ์ทางนิเวศและประวัติศาสตร์ และยูเนสโกรับรองเป็นมรดกโลกสองด้าน

การฟื้นฟูพื้นที่ชุ่มน้ำจำเป็นต้องตัดน้ำเสียอุตสาหกรรม เปลี่ยนเส้นทางน้ำ และปลูกพืชพื้นเมือง