Gerakan Dekolonisasi dan Pembentukan Negara Bangsa

ความย้อนแย้งนั้นสะท้อนถึงความจำกัดของทางเลือกที่มีอยู่อย่างแท้จริง

ระบบระหว่างประเทศหลังปี ค.ศ. 1945 ที่ถูกจัดระเบียบผ่านสหประชาชาติยอมรับเฉพาะนิติบุคคลที่มีอำนาจอธิปไตยในรูปแบบรัฐ-ชาติที่มีดินแดนเท่านั้น ไม่มีเส้นทางอื่นในการได้รับการยอมรับระหว่างประเทศ

แต่ผลประโยชน์ของชนชั้นนำชาติที่เพิ่งได้รับเอกราชขัดแย้งอย่างรุนแรงกับแนวคิดสหพันธรัฐ

หลังจากต่อสู้อย่างหนักเพื่อแย่งชิงเอกราชมา มีผู้นำน้อยมากที่ยินดีมอบอธิปไตยที่เพิ่งได้มาให้แก่สถาบันเหนือรัฐชาติ

การตัดสินใจของ OAU ในปี ค.ศ. 1964 ที่จะแช่แข็งพรมแดนอาณานิคมในแอฟริกาเป็นการเปรียบเทียบที่ตรงจุด

การเลือกนั้นสมเหตุสมผลในเชิงรวมเพื่อป้องกันข้อพิพาทที่ไม่สิ้นสุด แต่ทำให้ความอยุติธรรมเชิงภูมิศาสตร์ที่สืบทอดมาจากผู้ล่าอาณานิคมคงอยู่ถาวร

และปัญจศีลในฐานะรากฐานของรัฐเป็นหนึ่งในทางออกเชิงแนวคิดที่มีความคิดริเริ่มที่สุดจากกระบวนการนั้น

มันพยายามสร้างความชอบธรรมร่วมที่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับความเป็นเนื้อเดียวกันทางชาติพันธุ์หรือศาสนาใดศาสนาหนึ่ง แต่ขึ้นอยู่กับหลักการที่กลุ่มต่างๆ ที่หลากหลายสามารถยอมรับได้