、，。
ความหลากหลายทางชีวภาพครอบคลุมสามระดับ ได้แก่ ยีน ชนิดพันธุ์ และระบบนิเวศ และเป็นแกนหลักของระบบค้ำจุนชีวิตบนโลก
：，，。
ระบบนิเวศที่มีความหลากหลายสูงมีความสามารถในการรับมือกับการรบกวนได้แข็งแกร่งกว่า เมื่อชนิดพันธุ์ใดลดลงอย่างกะทันหันเนื่องจากโรคหรือสภาพอากาศผิดปกติ ชนิดพันธุ์อื่นสามารถมาเติมเต็มหน้าที่แทนได้ รักษาเสถียรภาพโดยรวมไว้
，、、，""。
อย่างไรก็ตาม การทำลายถิ่นที่อยู่อาศัย การเก็บเกี่ยวเกินขนาด การรุกรานของชนิดพันธุ์ต่างถิ่น และการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ กำลังเร่งการสูญพันธุ์ของชนิดพันธุ์ในอัตราที่เกินกว่าอัตราพื้นฐานตามธรรมชาติมาก นักวิทยาศาสตร์เรียกช่วงเวลานี้ว่า "การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ครั้งที่หก"
，：，，。
การสูญหายของชนิดพันธุ์ไม่ใช่แค่ปัญหาด้านจริยธรรม แต่ยังส่งผลกระทบโดยตรงต่อสวัสดิภาพของมนุษย์ ได้แก่ การลดลงของแมลงผสมเกสรกระทบต่อผลผลิตทางการเกษตร การเสื่อมสภาพของป่าชายเลนลดทอนการปกป้องชายฝั่ง และการสูญเสียพืชสมุนไพรขัดขวางความก้าวหน้าทางการแพทย์
、，。
การปกป้องความหลากหลายทางชีวภาพต้องการการสร้างเครือข่ายพื้นที่คุ้มครองธรรมชาติที่เชื่อมต่อกัน การนำความหลากหลายทางชีวภาพมารวมในการคำนวณทางเศรษฐกิจ และการส่งเสริมการจัดการที่ดินและทะเลอย่างยั่งยืน
，，。
ในท้ายที่สุด การปกป้องทุกชนิดพันธุ์บนโลกก็คือการปกป้องเครือข่ายแห่งชีวิตที่มนุษย์ต้องพึ่งพาเพื่อการดำรงอยู่