探讨高原旅行的生理适应

หลักการสำคัญคือการขึ้นแบบขั้นบันได ขึ้นระดับความสูงไม่เกินสามร้อยถึงห้าร้อยเมตรต่อวัน และหยุดพักหนึ่งถึงสองวันในจุดที่เหมาะสม

อาการเบาได้แก่ ปวดหัว อ่อนเพลีย เบื่ออาหาร และนอนไม่หลับ หากเกิดอาการเดินเซ ไอมีเสมหะเป็นฟองสีชมพู หรือสติสัมปชัญญะผิดปกติ ถือเป็นสัญญาณของน้ำในปอดหรือสมองบวมจากระดับสูง ต้องลงมาและให้ออกซิเจนทันที

โดยทั่วไปแนะนำให้เริ่มทานหนึ่งถึงสองวันก่อนถึงพื้นที่สูง ครั้งละหนึ่งร้อยยี่สิบห้ามิลลิกรัม วันละสองครั้ง แต่ต้องอยู่ภายใต้คำแนะนำของแพทย์ เพราะผู้ที่แพ้ยากลุ่มซัลโฟนาไมด์ห้ามใช้

สภาพแวดล้อมบนที่สูงระเหยน้ำมาก ควรดื่มน้ำเพิ่มเป็นสามถึงสี่ลิตรต่อวัน อาหารควรเน้นคาร์โบไฮเดรตสูง ลดอาหารไขมันสูงเพื่อลดภาระการย่อยอาหารที่ต้องใช้ออกซิเจน

พื้นฐานแอโรบิกที่ดีมีประโยชน์ แต่ไม่สามารถทดแทนกระบวนการปรับตัวจริงกับระดับความสูง เพราะกลไกทางสรีรวิทยาของการปรับตัวกับที่สูงโดยพื้นฐานแล้วคือการตอบสนองเฉพาะต่อความดันออกซิเจนต่ำ