مُقَاوَمَةُ الْأَنْسُولِينِ وَمُتَلَازِمَةُ الْأَيْضِ

กลุ่มอาการเมแทบอลิกนิยามจากการมีปัจจัยเสี่ยงห้าอย่างพร้อมกัน ได้แก่ โรคอ้วนบริเวณท้อง ความดันโลหิตสูง ไตรกลีเซอไรด์สูง คอเลสเตอรอล HDL ต่ำ และระดับน้ำตาลในเลือดขณะอดอาหารผิดปกติ

ภาวะดื้ออินซูลินเป็นปัจจัยเชื่อมโยงหลัก เซลล์ล้มเหลวในการตอบสนองต่อสัญญาณอินซูลิน ทำให้กลูโคสสูงขึ้น และตับอ่อนชดเชยด้วยการหลั่งอินซูลินมากขึ้น

ไขมันในช่องท้องที่ล้อมรอบอวัยวะในช่องท้องสะสมโมเลกุลที่กระตุ้นการอักเสบ ทวีภาวะดื้ออินซูลินและสร้างวงจรอุบาทว์

การลดน้ำหนักเจ็ดถึงสิบเปอร์เซ็นต์ช่วยปรับปรุงตัวชี้วัดกลุ่มอาการเมแทบอลิกทั้งหมดอย่างเห็นได้ชัด การอดอาหารเป็นช่วงๆ และการลดคาร์โบไฮเดรตขัดขาวเป็นกลยุทธ์ที่ได้ผล

การวัดรอบเอว (มากกว่า 94 ซม.สำหรับผู้ชาย และ 80 ซม.สำหรับผู้หญิง) บ่งชี้ถึงการสะสมไขมันในช่องท้องที่อาจเกิดขึ้นแม้ค่า BMI ปกติ

การตรวจเลือดครบถ้วนสามารถตรวจพบกลุ่มอาการนี้ได้ตั้งแต่แรก และเปิดช่องโอกาสการแทรกแซงที่มีประสิทธิภาพก่อนที่จะรุนแรง