Curriculum Design Principles

การออกแบบแบบถอยหลัง ซึ่งวิกกินส์และแมคไทเก็เผยแพร่ เริ่มจากผลลัพธ์ที่ต้องการ ว่านักเรียนควรรู้และทำอะไรได้ แล้วจึงย้อนกลับไปกำหนดการสอนและหลักฐานการเรียนรู้ที่เหมาะสม

การจัดแนวเชิงสร้างสรรค์ช่วยให้ผลลัพธ์การเรียนรู้ กิจกรรมการสอน และงานประเมินมีความสอดคล้องและเสริมซึ่งกันและกัน แทนที่จะแยกดำเนินการ

การออกแบบหลักสูตรแบบเกลียว ซึ่งบรูเนอร์เป็นผู้คิดค้น จะนำแนวคิดหลักกลับมาทบทวนในระดับความซับซ้อนที่เพิ่มขึ้นในแต่ละระดับชั้น เพื่อเพิ่มความเข้าใจอย่างค่อยเป็นค่อยไป

หลักสูตรที่ตอบสนองทางวัฒนธรรมบูรณาการพื้นหลังทางภาษาและวัฒนธรรมของผู้เรียน ช่วยเพิ่มความมีส่วนร่วมและลดความรู้สึกแปลกแยกที่อาจเกิดขึ้นเมื่อเนื้อหาไม่เชื่อมโยงกับประสบการณ์จริง

การออกแบบหลักสูตรที่เข้มแข็งยังต้องมีรอบการทบทวนอย่างต่อเนื่อง หลักฐานเชิงประจักษ์จากการนำไปใช้ในชั้นเรียนควรนำมาปรับปรุงซ้ำเพื่อให้มั่นใจถึงความเกี่ยวข้องและประสิทธิภาพอย่างต่อเนื่อง