Higher Education and the Skills Economy

รูปแบบดั้งเดิมของการศึกษาระดับสูง ซึ่งคือปริญญาสามถึงสี่ปีที่สื่อถึงการศึกษาแบบองค์รวม กำลังถูกตรวจสอบอย่างเข้มงวดเมื่อนายจ้างให้ความสำคัญกับสมรรถนะที่พิสูจน์ได้มากกว่าชื่อวุฒิการศึกษา

การเพิ่มขึ้นของไมโครเครดิต บูทแคมป์ และโปรแกรมระยะสั้นที่ได้รับการรับรองจากอุตสาหกรรม สะท้อนถึงความต้องการของนายจ้างสำหรับคนงานที่สามารถปฏิบัติทักษะเฉพาะที่ตรวจสอบได้ตั้งแต่วันแรก

มหาวิทยาลัยโต้แย้งด้วยเหตุผลที่มีน้ำหนักว่าการฝึกอบรมเชิงลึกในสาขา การคิดวิเคราะห์ และการรู้หนังสือด้านวิจัยยังคงมีคุณค่าทางเศรษฐกิจและสังคมในแบบที่การฝึกทักษะแคบไม่สามารถทดแทนได้

การสังเคราะห์ที่ให้ผลดีเกี่ยวข้องกับการทำแผนที่สมรรถนะ ซึ่งคือการระบุทักษะที่ถ่ายโอนได้ที่ฝังอยู่ในโปรแกรมวิชาการและทำให้เห็นได้ชัดเจนสำหรับนายจ้างผ่านพอร์ตโฟลิโอ โปรเจกต์หลัก และการฝึกงาน

ความท้าทายสำหรับสถาบันการศึกษาระดับสูงคือการรักษาความเข้มงวดทางวิชาการในขณะที่ออกแบบโครงสร้างโปรแกรมใหม่เพื่อพิสูจน์ผลลัพธ์ในตลาดแรงงานที่ไม่อดทนต่อความไม่โปร่งใสมากขึ้นเรื่อยๆ