Bioluminescence in the Ocean

การเรืองแสงชีวภาพคือการผลิตและปล่อยแสงของสิ่งมีชีวิตผ่านปฏิกิริยาเคมี โดยทั่วไปเกี่ยวข้องกับโมเลกุลที่ปล่อยแสงที่เรียกว่าลูซิเฟอรินและเอนไซม์ที่เรียกว่าลูซิเฟอเรส

มันวิวัฒนาการขึ้นอย่างอิสระในสัตว์อย่างน้อย 40 สายพันธุ์ที่แตกต่างกัน ทำให้เป็นหนึ่งในนวัตกรรมที่ประสบความสำเร็จซ้ำๆ มากที่สุดในประวัติศาสตร์วิวัฒนาการ

ในมหาสมุทรลึกกว่า 200 เมตร ซึ่งแสงอาทิตย์ไม่สามารถเจาะทะลุได้ สิ่งมีชีวิตทางทะเลประมาณ 76 เปอร์เซ็นต์มีการเรืองแสงชีวภาพ

ที่ความลึกเหล่านี้ แสงชีวภาพเป็นแหล่งแสงเพียงอย่างเดียวที่มีอยู่จริง ทำให้มีความสำคัญทางนิเวศวิทยาอย่างยิ่ง

สิ่งมีชีวิตใช้ประโยชน์จากการเรืองแสงชีวภาพในหลายวัตถุประสงค์: การส่องแสงตอบโต้เพื่อให้มองไม่เห็นจากนักล่าด้านล่าง การล่อเหยื่อด้วยอวัยวะส่องแสง การทำให้ตกใจหรือเตือนนักล่าด้วยแสงวาบกะทันหัน และการสื่อสารกับคู่ที่มีแนวโน้ม

ไดโนแฟลกเจลเลต พืชแพลงตอนเซลล์เดียว ผลิตแสงสีน้ำเงินที่มองเห็นได้ในคลื่นที่แตกซัดชายหาดตอนกลางคืน — ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นจากการถูกกระแทกทางกล

หน้าที่ทางนิเวศวิทยาของแสงวาบนี้ยังเป็นที่ถกเถียง แต่หนึ่งในสมมติฐานชั้นนำคือมันทำให้สัตว์กินพืชตกใจโดยตรงและดึงดูดนักล่ารองของสัตว์เหล่านั้น ก่อให้เกิดผลการยับยั้งแบบต่อเนื่อง

นอกจากนิเวศวิทยา โปรตีนเรืองแสงชีวภาพ โดยเฉพาะโปรตีนเรืองแสงสีเขียวจากแมงกะพรุน ได้กลายเป็นเครื่องมือที่ขาดไม่ได้ในชีววิทยาเซลล์และการวิจัยทางการแพทย์