The Ecology of Seed Dispersal

การกระจายเมล็ด — การเคลื่อนที่ของเมล็ดออกห่างจากต้นแม่ — เป็นขั้นตอนสำคัญในวงจรชีวิตของพืช

การบุกเบิกพื้นที่ใหม่ การหลีกเลี่ยงการแข่งขันกับต้นแม่ และการติดตามพื้นที่อยู่อาศัยที่เปลี่ยนแปลงในภูมิทัศน์ล้วนต้องอาศัยการกระจายที่มีประสิทธิภาพ

การกระจายด้วยลม หรืออะนีโมโครี พบได้บ่อยในที่อยู่อาศัยเปิดโล่งและอาศัยเมล็ดที่เล็กเบาหรือมีโครงสร้างทางอากาศพลศาสตร์: ปีกของต้นเมเปิล กระจุกของดอกแดนดีไลอันและวิลโลว์เฮิร์บ และกลีบเลี้ยงคล้ายบอลลูนของบลาดเดอร์แคมเปียนบางชนิด

ในป่าปิด ลมมีประสิทธิภาพน้อยลง และการกระจายโดยสัตว์เป็นใหญ่

ซูโอโครี — การกระจายโดยสัตว์ — มีสองรูปแบบหลัก: เอนโดซูโอโครี ที่สัตว์กินผลไม้เนื้อและถ่ายเมล็ดออกห่างจากต้นแม่ และเอพิซูโอโครี ที่เมล็ดที่มีตะขอหรือผิวเหนียวติดกับขนหรือขนนก

สัตว์กินผลไม้ขนาดใหญ่เช่นเทเพียร์ นกแก้วปากขอ และนกกาซัวรีกระจายเมล็ดขนาดใหญ่อย่างไม่สมส่วนของต้นไม้ในป่า ทำให้พวกมันมีบทบาทสำคัญที่ทดแทนไม่ได้ในการรักษาความหลากหลายของต้นไม้

การสูญพันธุ์ในท้องถิ่นของสัตว์กระจายขนาดใหญ่ — ปรากฏการณ์ที่เรียกว่าการสูญเสียสัตว์ป่า — แสดงให้เห็นว่าเปลี่ยนองค์ประกอบป่าไปสู่พรรณไม้เมล็ดเล็กที่ต้องการแสงแทนพรรณไม้เมล็ดใหญ่ที่ทนร่ม ส่งผลระยะยาวต่อการกักเก็บคาร์บอนและความหลากหลายทางชีวภาพ

น้ำ แรงโน้มถ่วง และกลไกการระเบิดแบบกระสุนเป็นตัวกระจายที่เหลือ โดยบางพืชผสมผสานหลายทางขึ้นอยู่กับเมทริกซ์ถิ่นที่อยู่รอบๆ ประชากรของพวกมัน