Decolonization and the Nation-State Model

ฟานงต่อสู้กับความตึงเครียดนี้โดยตรง

เขาตระหนักว่าจิตสำนึกชาติในฐานะเครื่องมือในการระดมพลเพื่อการปลดปล่อยสามารถกลายเป็นข้อจำกัดที่แทนที่การครอบงำจากภายนอกด้วยการครอบงำจากชนชั้นนำภายใน

วิสัยทัศน์แพนแอฟริกันของกวาเม นครูมาห์แสดงถึงความพยายามที่จะจินตนาการกรอบที่แตกต่าง สหพันธ์แอฟริกามากกว่าการแพร่กระจายของรัฐเล็กๆ

แต่มันไม่สามารถแข่งขันกับแรงจูงใจทางวัตถุที่เป็นรูปธรรมที่มาพร้อมกับความเป็นรัฐที่เป็นเอกราชได้

และการตัดสินใจขององค์การเอกภาพแอฟริกาในปี 1964 เพื่อแช่แข็งพรมแดนอาณานิคมเป็นการเลือกส่วนรวมที่สมเหตุสมผลเมื่อเผชิญกับทางเลือกของข้อพิพาทเขตแดนที่ไม่มีที่สิ้นสุด แต่มันล็อคความรุนแรงเชิงแผนที่ของการแบ่งแยกไว้

ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมทฤษฎีการสร้างรัฐหลังยุคอาณานิคมถึงวนเวียนกลับมาที่คำถามเรื่องความชอบธรรมเสมอ

อำนาจอธิปไตยแบบทางการสามารถทำได้ การปกครองที่ชอบธรรมที่สะท้อนความหลากหลายของประชากรพิสูจน์ว่าหลุดลอยมากกว่า