Historical Memory and Contested Monuments — English conversation

Sonia

: ?

การถกเถียงเรื่องอนุสาวรีย์ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาได้เปิดเผยคำถามพื้นฐานที่นักประวัติศาสตร์ถกเถียงกันในบริบทวิชาการมานานแต่ไม่ค่อยในที่สาธารณะ ว่าใครมีอำนาจในการกำหนดว่าประวัติศาสตร์ถูกรำลึกอย่างไร

James

.

แนวคิดของปิแอร์ นอราเรื่อง lieux de mémoire มีประโยชน์ที่นี่

; .

อนุสาวรีย์ไม่ใช่บันทึกฉันทามติทางประวัติศาสตร์ แต่เป็นข้อโต้แย้งที่กลุ่มเฉพาะกลุ่มทำในช่วงเวลาเฉพาะว่าอดีตใดควรได้รับการยกย่อง

Sonia

, .

ซึ่งหมายความว่าอนุสาวรีย์ของผู้ว่าการอาณานิคมที่สร้างขึ้นในปี 1910 สะท้อนพันธกิจทางอุดมการณ์ของปี 1910 ไม่ใช่คำตัดสินทางประวัติศาสตร์ที่ไม่มีเวลา

.

คำถามคือว่าการมีอยู่ต่อเนื่องของอนุสาวรีย์นั้นในลานสาธารณะถือเป็นการรับรองอย่างต่อเนื่องหรือไม่

James

.

ข้อโต้แย้งจากบางฝ่ายคือการรื้อถอนถือเป็นการลบล้างประวัติศาสตร์

: , .

แต่นั่นผสมการรำลึกกับเอกสาร พิพิธภัณฑ์เก็บรักษา อนุสาวรีย์สาธารณะให้เกียรติ

Sonia

. .

ถูกต้อง การย้ายรูปปั้นไปที่พิพิธภัณฑ์พร้อมข้อมูลอธิบายบริบทรักษาบันทึกทางประวัติศาสตร์ไว้ในขณะที่ถอนเกียรติยศสาธารณะออก

.

ดูเหมือนเป็นจุดยืนกลางที่ปกป้องได้ทางปัญญา

James

.

แม้ว่าในทางปฏิบัติการเมืองของการตัดสินใจดังกล่าวมักไม่เรียบร้อย

, , ?

ใครตัดสินว่าบุคคลใดไม่มีเกียรติอีกต่อไป โดยเกณฑ์อะไร ผ่านกระบวนการอะไร

Sonia

, .

การพิจารณาแบบประชาธิปไตยดูเหมือนเป็นคำตอบที่ถูก แต่เสียงข้างมากตามระบอบประชาธิปไตยในประวัติศาสตร์มักเป็นผู้ดูแลเรื่องเล่าทางประวัติศาสตร์ของชนกลุ่มน้อยที่แย่

James

, , .

ซึ่งนำเรากลับไปสู่คำถามว่าประวัติศาสตร์เป็นหลักการปฏิบัติทางวิชาการ การปฏิบัติทางพลเมือง หรือทางการเมือง

, .

ในความเป็นจริงมันทำงานบนทั้งสามระดับพร้อมกัน และความตึงเครียดระหว่างพวกมันน่าจะแก้ไขไม่ได้แต่จำเป็นต้องเจรจาต่อไป

Sonia

.

บางทีกรอบที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดไม่ใช่การแก้ปัญหาแต่การโต้แย้งอย่างต่อเนื่องในฐานะที่เป็นสัญญาณของสังคมที่มีส่วนร่วมกับอดีตอย่างจริงจัง