Mekanisme Respons Imun Adaptif

ระบบภูมิคุ้มกันแบบปรับตัวเป็นชั้นการป้องกันที่มีความจำเพาะสูงและสามารถจดจำเชื้อโรคที่ร่างกายเคยพบมาแล้ว

ลิมโฟไซต์ T ที่เป็นพิษต่อเซลล์ทำลายเซลล์ที่ติดเชื้อด้วยการปล่อยโปรตีนเพอร์ฟอรินและแกรนไซม์เข้าสู่เซลล์เป้าหมาย

ลิมโฟไซต์ B แบ่งตัวเป็นเซลล์พลาสมาที่ผลิตแอนติบอดีจำเพาะต่อแอนติเจนแปลกปลอม

เซลล์ T ผู้ช่วยหรือ CD4+ มีบทบาทสำคัญในการประสานงานภูมิคุ้มกันทั้งสองสาขาผ่านทางไซโตไคน์

หลังจากการติดเชื้อสงบลง เซลล์ T และ B ที่เป็นความจำยังคงหมุนเวียนในร่างกายหลายปี ทำให้ตอบสนองได้เร็วกว่ามากเมื่อสัมผัสเชื้อซ้ำ

หลักการนี้เองที่เป็นรากฐานของความสำเร็จของวัคซีน คือการกระตุ้นความจำทางภูมิคุ้มกันโดยไม่ต้องป่วยเต็มๆ