Zona Gelap Laut Dalam

มหาสมุทรลึกครอบคลุมน่านน้ำทั้งหมดที่อยู่ต่ำกว่าสองร้อยเมตร ซึ่งแสงอาทิตย์ไม่สามารถส่องผ่านได้

โซนนี้แบ่งออกเป็นโซนเมโซพีลาจิก บาทิพีลาจิก อะบิสซัลพีลาจิก และโซนฮาดัลในร่องลึกที่สุดซึ่งมีความลึกกว่าสิบเอ็ดกิโลเมตร

ความดันที่ก้นทะเลลึกที่สุดอาจสูงถึงกว่าหนึ่งพันเท่าของความดันบรรยากาศที่ผิวน้ำ แต่สิ่งมีชีวิตอย่างแอมฟิโพดาและแบคทีเรียเอ็กซ์ตรีโมไฟล์ยังคงอยู่รอดที่นั่น

สัตว์ทะเลลึกหลายชนิดใช้การเปล่งแสงชีวภาพ ซึ่งเป็นความสามารถในการผลิตแสงเองเพื่อสื่อสาร ล่อเหยื่อ หรือหลบเลี่ยงผู้ล่าในความมืดสนิท

ปล่องความร้อนใต้พิภพที่ก้นทะเลพ่นน้ำร้อนที่อุดมด้วยแร่ธาตุซึ่งค้ำจุนชุมชนสิ่งมีชีวิตที่ไม่ได้พึ่งพาการสังเคราะห์แสงแต่พึ่งพาการสังเคราะห์ทางเคมีแทน

จนถึงขณะนี้ มากกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ของมหาสมุทรลึกยังไม่ได้รับการทำแผนที่อย่างละเอียด ทำให้มันกลายเป็นหนึ่งในพรมแดนสุดท้ายของการสำรวจบนโลก