Keanekaragaman Hayati: Indonesia sebagai Mega-Biodiversity

อินโดนีเซียเป็นหนึ่งในสิบเจ็ดประเทศเมกะไดเวอร์ซิตี้ของโลก เก็บรักษาสิ่งมีชีวิตประมาณสิบเปอร์เซ็นต์ของพืชดอก สิบสองเปอร์เซ็นต์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และสิบเจ็ดเปอร์เซ็นต์ของนกบนโลก ในพื้นที่เพียงสองเปอร์เซ็นต์ของแผ่นดินโลก

ความอุดมสมบูรณ์นี้เกิดจากตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ของหมู่เกาะที่จุดบรรจบของแผ่นชีวภูมิศาสตร์ขนาดใหญ่สองแผ่น คือ ซุนดาทางตะวันตกและซาฮูลทางตะวันออก ซึ่งสร้างการไล่ระดับสายพันธุ์เฉพาะที่เรียกว่าเส้นวอลเลซและเส้นเวเบอร์

ความเป็นเฉพาะถิ่นที่นี่สูงมาก ได้แก่ อุรังอุตังกาลีมันตัน มังกรโกโมโดนูซาเตงการา นกสวรรค์ปาปัว และดอกรัฟเฟิลเซียขนาดยักษ์ ล้วนเป็นสายพันธุ์ที่ไม่พบที่ใดบนโลกนอกจากอินโดนีเซีย

ภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดคือการเปลี่ยนแปลงที่อยู่อาศัย โดยเฉพาะการขยายสวนปาล์มน้ำมันและการตัดไม้อย่างผิดกฎหมาย ซึ่งทำลายเส้นทางนิเวศที่เชื่อมต่อประชากรสัตว์ป่า

โครงการ REDD+ และการรับรองป่าอย่างยั่งยืนพยายามสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจให้กับการอนุรักษ์ เพื่อให้มันแข่งขันได้มากกว่าการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดิน

ท้ายที่สุด การอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพของอินโดนีเซียไม่ใช่แค่เรื่องสิ่งแวดล้อม แต่เป็นพันธะของคนรุ่นหลังต่อสิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่พึ่งพาอาศัยมัน