Siklus Air: Dari Lautan ke Awan hingga Kembali ke Bumi

วัฏจักรอุทกวิทยาคือการเคลื่อนที่ของน้ำอย่างต่อเนื่องระหว่างชั้นบรรยากาศ แผ่นดิน และมหาสมุทร ขับเคลื่อนโดยพลังงานจากดวงอาทิตย์และแรงโน้มถ่วงของโลก

การระเหยจากผิวมหาสมุทรมีส่วนสร้างไอน้ำในบรรยากาศประมาณแปดสิบหกเปอร์เซ็นต์ ส่วนที่เหลือมาจากการคายน้ำของพืชและการระเหยจากผิวดิน ซึ่งเรียกรวมกันว่าการระเหยคายน้ำ

ป่าเขตร้อนมีบทบาทสำคัญในฐานะปั๊มชีวภาพ ปล่อยไอน้ำในปริมาณมากซึ่งก่อตัวเป็นกระแสอากาศที่พาฝนเข้าไปยังพื้นที่ลึกในทวีป ไกลถึงพันกิโลเมตรจากชายฝั่ง

น้ำฝนที่ซึมลงในดินเติมน้ำในชั้นหินอุ้มน้ำ ซึ่งเป็นแหล่งน้ำใต้ดินที่เป็นที่พึ่งของประชากรหลายพันล้านคนและเป็นแหล่งน้ำพุและแม่น้ำในฤดูแล้ง

การตัดไม้ทำลายป่าและการปูพื้นผิวลดการซึมของน้ำและเพิ่มการไหลบ่าของผิวดิน ทำให้น้ำท่วมรุนแรงขึ้นในฤดูฝนและเกิดภัยแล้งในฤดูแล้ง พร้อมกับทำให้แหล่งน้ำใต้ดินลดลง

การสร้างแบบจำลองวัฏจักรน้ำในระดับโลกมีความสำคัญมากขึ้นเรื่อย ๆ สำหรับการวางแผนโครงสร้างพื้นฐานด้านน้ำและการเกษตรที่รับมือกับความแปรปรวนของสภาพภูมิอากาศที่เพิ่มขึ้น