，，，，。
การปฏิวัติอุตสาหกรรมมักถูกมองว่าเป็นจุดเริ่มต้นของเศรษฐกิจโลกสมัยใหม่ แต่การศึกษาของนักประวัติศาสตร์แสดงให้เห็นว่า ก่อนศตวรรษที่สิบแปด เครือข่ายการค้าระหว่างทวีปที่ครอบคลุมทวีปยูเรเซียและแอฟริกานั้นพัฒนาสูงมากแล้ว และได้บูรณาการระบบการผลิตและการบริโภคของแต่ละภูมิภาคไว้ในระดับหนึ่งที่น่าทึ่ง
，、、、，、、。
ระบบการค้ามหาสมุทรอินเดียเป็นวงการค้าระหว่างทวีปที่คึกคักที่สุดในยุคก่อนอุตสาหกรรม พ่อค้าชาวอาหรับ เปอร์เซีย อินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และแอฟริกาตะวันออกอาศัยรูปแบบมรสุมเดินทางระหว่างท่าเรือต่างๆ โดยมีเครื่องเทศ ผ้าฝ้าย งาช้าง และเครื่องเคลือบหมุนเวียนในระบบนี้อย่างมากมาย
：（），。
การก่อรูปของเศรษฐกิจเงินตราแห่งราชวงศ์หมิงเผยให้เห็นความเป็นสากลของเครือข่ายการค้าก่อนยุคอุตสาหกรรมอย่างชัดเจน เงินที่ขุดได้จากอเมริกา (โดยเฉพาะเหมืองโปโตซี) ไหลเข้าสู่จีนผ่านการค้าเรือใบมะนิลา ในที่สุดก็ให้สภาพคล่องสนับสนุนระบบสินค้าเงินตราและการเงินของรัฐจีน
，：、、。
เครือข่ายการค้าเหล่านี้ไม่ได้เพียงแต่ส่งมอบสินค้าเท่านั้น แต่ยังเป็นพาหะของการแพร่กระจายสถาบันและเทคโนโลยี เครื่องมือทางการเงินอย่างการบัญชีคู่ ตั๋วเงิน และกลไกการอนุญาโตตุลาการทางพาณิชย์ต่างแพร่กระจายและวิวัฒนาการในระหว่างอารยธรรมต่างๆ ตามการอพยพของกลุ่มพ่อค้า
，————。
การศึกษาเครือข่ายการค้าก่อนยุคอุตสาหกรรมท้าทายการเล่าเรื่องประวัติศาสตร์ที่ยึดยุโรปเป็นศูนย์กลาง และเผยให้เห็นว่าเอเชีย โดยเฉพาะจีนและอินเดีย ยังคงเป็นพลังขับเคลื่อนหลักของการผลิตและการค้าโลกก่อนศตวรรษที่สิบแปด
，：，。
การทำความเข้าใจความซับซ้อนของการค้าโลกก่อนยุคอุตสาหกรรม ช่วยให้เราประเมินความหมายทางประวัติศาสตร์ที่แท้จริงของการปฏิวัติอุตสาหกรรมได้แม่นยำยิ่งขึ้น มันไม่ได้สร้างเศรษฐกิจโลกขึ้นมาจากความว่างเปล่า แต่เป็นการปลุกปฏิวัติพลังการผลิตอย่างลึกซึ้งบนพื้นฐานของระบบการค้าที่มีอยู่แล้ว